MENU
Na terenie dawnego zakładu wydobywczego są dwa wyrobiska . To jest wyrobisko niżej położone - dolny łom.

Dodał: Zbigniew Waluś° - Data: 2011-12-21 20:30:55 - Odsłon: 1803
22 października 2011


Najwcześniejsze dane o eksploatacji wapieni u podnóża Śnieżnika dotyczą Rogóżki. Wapno stąd wykorzystane było do budowy lądeckiego ratusza. Na początku XIX w. - po zakupie tych ziem przez Marianne Orańską - nastąpił szybki rozwój wydobycia wapieni krystalicznych na terenie obecnej gminy Stronie. W 1851 r. otrzymano pozwolenie na rozpoczęcie dużej produkcji, eksploatacja ruszyła jednak trochę później. Ok 1880 r. wybudowano nowy piec: działo się to przy obecnym górnym łomie. Po uruchomieniu drugiego łomu, położonego poniżej, w dniu 4.10.1885 r. odkryto jaskinię o dł. 200m. , dziś już nie istniejącą. W 1929 r. powstała tu firma Heinisch and Leipert, która w stojącym dotąd piecu szybowym, najnowocześniejszym na Ziemi Kłodzkiej wypalał wapno o czystości 90- 95 % CaO. Produkowano tu 20 ton wapna na dobę. Wg spisu z 1937r. właścicielem zakładu był Fritz Bartsch.Na początku lat 50 XX w. uruchomiono ponownie wydobycie marmurów, w latach 60 dzienne wydobycie wynosiło ok. 140 ton. Kamieniołom w Rogóżce funkcjonował do 1997r. Obecnie właścicielem terenów kopalnianych jest grupa OMYA. Południowe krańce gminy znajdują się w zasięgu granicy terenu górniczego ustanowionego dla złoża wapieni (marmurów) „Rogóżka”, położonego na terenie gminy Stronie Śląskie. Złoże posiada koncesję na eksploatację ważną do 2016 roku. Złoże ma ustanowiony obszar górniczy „Rogóżka II” o powierzchni 15,8 ha i teren górniczy o powierzchni 103,4 ha. Na obszarze złoża oraz w jego pobliżu eksploatacja marmurów była prowadzona już od XVIII wieku, a po wojnie od 1949 do początków 1997 roku. Złoże udostępnione jest dwoma dużymi wyrobiskami od strony południowej i zachodniej. Wydobycie odbywało się za pomocą robót strzałowych, następnie odstrzelone bloki dzielone były na mniejsze i transportowane samochodami do zakładu przeróbczego w Stroniu Śląskim gdzie cięto je piłami diamentowymi na płyty okładzinowe i elementy płytowe. Od 1997 roku złoże nie jest eksploatowane, głównie z powodu niskiego uzysku bloków ze złoża związanego z silnym spękaniem skał. Na północ od złoża istnieje zwałowisko odpadów eksploatacyjnych o powierzchni 0,54 ha. Marmur wykorzystywany był do produkcji bloków wymiarowych i niewymiarowych dla budownictwa. Mógłby być także wykorzystywany do produkcji kruszywa łamanego i grysów do lastryko. Zakład przeróbczy zlokalizowany na terenie złoża zlikwidowano. Właściciel złoża nie przewiduje wznowienia eksploatacji kopaliny w najbliższym okresie. Złoże zaliczono do złóż rzadko występujących i mało konfliktowych dla otoczenia. Opracował, na podstawie różnych źródeł. Z.Waluś

  • /foto/8625/8625564m.jpg
    1925
  • /foto/8401/8401860m.jpg
    1928
  • /foto/8690/8690841m.jpg
    1931
  • /foto/3826/3826569m.jpg
    2005
  • /foto/3826/3826267m.jpg
    2007
  • /foto/427/427866m.jpg
    2011
  • /foto/428/428069m.jpg
    2011
  • /foto/425/425530m.jpg
    2011
  • /foto/427/427864m.jpg
    2011
  • /foto/427/427867m.jpg
    2011
  • /foto/4806/4806859m.jpg
    2014
  • /foto/6515/6515118m.jpg
    2014
  • /foto/5503/5503907m.jpg
    2015
  • /foto/5538/5538704m.jpg
    2015
  • /foto/6159/6159585m.jpg
    2016

Zbigniew Waluś°

Poprzednie: Piec wapienniczy Strona Główna Następne: Piec wapienniczy